Καραντίνα, και πώς επηρεάζει τα παιδιά άλλα και όλη την οικογένεια

Καραντίνα, και πώς επηρεάζει τα παιδιά άλλα και όλη την οικογένεια

Πώς επηρεάζει τα ψυχικά τα παιδιά η αναγκαστική καραντίνα, αφού τώρα αναγκάζονται να βρίσκονται μέσα στο σπίτι μαζί με τους γονείς τους;

Για τα παιδιά δεν είναι πρόβλημα ότι βρίσκονται μέσα στο σπίτι μαζί με τους γονείς τους. Ειδικά στην αρχή αυτή ήταν μία ευκαιρία να περάσουν περισσότερο χρόνο με τους γονείς τους, να ξεφύγουν από το σχολείο, αφού πολλά παιδάκια βλέπουν το σχολείο σαν υποχρεωτικό. Παρόλα αυτά όμως, τώρα που έχουν αρχίσει και αντιλαμβάνονται ότι είναι υποχρεωτική η καραντίνα και ότι δεν είναι απλά ένα διάλειμμα από το σχολείο και διακοπές, έχει αρχίσει και αυξάνεται λίγο, η γκρίνια και οι απαιτήσεις. Βαριούνται πολύ πιο εύκολα. Κάνουν τα ίδια και τα ίδια πράγματα, δεν βγαίνω εκτός σπιτιού, δεν βλέπουν τους φίλους τους. Ειδικότερα στην σχολική ηλικία, αλλά και στην εφηβεία είναι πάρα πολύ σημαντική η φιλία. Έτσι αρχίζουν και δημιουργούνται περισσότερες διαμάχες μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον.
Εκτός από την διασκέδαση με τους φίλους, τώρα δεν έχουν και την άσκηση και το παιχνίδι. Και μην ξεχνάμε ότι η αγχόλυση στα παιδιά έρχεται μέσω του παιχνιδιού και της κίνησης. Όχι απλά δηλαδή, να ζωγραφίζω αλλά να τρέξω να κάνω ποδήλατο, να παίζω, να ασκηθώ. Παίζει πάρα πολύ σημαντικό ρόλο.

Οπότε τώρα οι γονείς θα πρέπει να παίξουν αυτό τον ρόλο, και να παίξουν μαζί τους;

Ναι, καλό είναι οι γονείς να επιστρατεύσουν τη φαντασία τους και μέσω του ίντερνετ του διαδικτύου μπορούν να βρουν πάρα δραστηριότητες και κινητικές με αλλά και μέσα στο σπίτι. Να βγάζουν τα παιδιά έξω στην αυλή, να παίξουν μαζί στο μπαλκόνι, να κάνω προγράμματα γυμναστικής μαζί. Είναι μία πολύ καλή ευκαιρία να βρεθούνε με τα παιδιά τους και να ανακαλύψουν πράγματα τα οποία μπορούν να κάνουν όλοι μαζί, και να γνωριστούν καλύτερα. Ας πούμε ότι, πρέπει να το δούμε από τη θετική πλευρά. Μιας και δεν μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση, από το να λέμε, ωχ, και τι κακό μας συμβαίνει, είναι μία πάρα πολύ καλή ευκαιρία να πάρουμε όλο αυτό το οποίο μας συμβαίνει και να το μετατρέψουμε προς όφελος μας. Να συνδεθούμε με τα παιδιά μας και να περνάμε καλά μαζί τους.

Πώς θα επηρεάσει τα παιδιά η απώλεια της έως τώρα καθημερινής ρουτίνας;

Είναι ευκαιρία να μάθουμε στα παιδιά μας δεξιότητες αυτονομίας, δηλαδή να ασχολούνται με το χώρο τους, να έχουνε μία ρουτίνα, ένα προγραμματισμό, το οποίο θα τους βοηθήσει πάρα πολύ. Θα βοηθήσει και γενικότερα την αυτοεκτίμησή τους. Να τους δείξουμε πράγματα, τα οποία ίσως δεν προλαβαίναμε μέχρι τώρα. Να τους δείξουμε πώς να καθαρίζουνε το δωμάτιό τους, πώς να είναι καθαρός ο χώρος τους, να συμμετέχουν στην κουζίνα, να βοηθάνε τη μαμά και τον μπαμπά στις δουλειές του σπιτιού. Η καθημερινή ρουτίνα χρειάζεται, στα παιδιά. Τους χρειάζεται να ξέρουν το πότε θα ξυπνήσουν, να έχουν πρόγραμμα. Μπορεί να μην πηγαίνουν τώρα στο σχολείο, αλλά και πάλι θα ξυπνάνε, θα τρώνε το πρωινό τους, θα κάνουν κάποια δραστηριότητα με τους γονείς.

Ίσως τώρα κάποιοι γονείς να φέρονται λίγο πιο "μαλθακά" στα παιδιά. Φοβούμενοι μην πολλαπλασιάσουν το άγχος τους, να τους κάνουν περισσότερα χατίρια. Τι συμβουλεύετε γι' αυτό;

Επειδή είναι μία κατάσταση η οποία δημιουργεί ανασφάλεια στο παιδί, καλό θα είναι να είμαστε ανοιχτοί στο τι μας λέει το παιδί. Να ακούμε τις ανησυχίες του και όχι μόνο αυτό, αλλά να το προτρέπουμε και να μιλάει και για αυτά τα οποία αισθάνεται. Να είμαστε, ναι μεν πιο χαλαροί, όσον αφορά τον θυμό, όσον αφορά την ανησυχία, να ακούμε το ξέσπασμα του παιδιού, γιατί και τα παιδιά κουράζονται. Λέμε κάποιες φορές για τα παιδιά, αλλά πολλές φορές εμείς οι ίδιοι έχουμε τον ίδιο θυμό και εσωτερική ανησυχία. Και οι γονείς που είναι ενήλικες ανησυχούν. Οπότε αυτό που χρειάζεται είναι μία μεγαλύτερη ανοχή μεν, αλλά με όρια δε.

Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια
Ζωή Σπανού
Πηγή TrifyliaWebTv.gr